پایگاه اطلاع رسانی جبهه جهانی مستضعفین - آخرين عناوين حمید موسوی :: نسخه کامل http://mwfpress.com/fa/Country-Writers-Club/NGO-hamid-moosavi Sat, 17 Aug 2013 13:54:09 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://mwfpress.com/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه اطلاع رسانی جبهه جهانی مستضعفین http://mwfpress.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نامپایگاه اطلاع رسانی جبهه جهانی مستضعفین آزاد است. Sat, 17 Aug 2013 13:54:09 GMT حمید موسوی 60 حمید موسوی http://mwfpress.com/vdcg.t9trak97ypr4a.html ]]> حمید موسوی Wed, 17 Jul 2013 05:37:52 GMT http://mwfpress.com/vdcg.t9trak97ypr4a.html ماه رمضان در کشورهای دیگر http://mwfpress.com/vdch.vnkt23n6kftd2.html به میانه ماه رمضان که می رسیم تازه باورمان می شود که مهمان خدا هستیم. تازه باورمان می شود به مهمانی پذیرفتنمان. این موقع ها دلمان یک عالم حرف می خواد. حرف های خودمانی با صاحب خانه. دلمان می خواهد بنشینیم و آنقدر حرف بزنیم تا دلمان سبک شود. ماه رمضان یک بهانه است. بهانه ای برای خلوت کردن با خدا. همین بهانه است که هر سال مسلمانان تمام دنیا را در یک مهمانی بزرگ دور هم جمع می کند. مهم نیست اهل کدام کشور باشی مهم نیست از چه نژادی هستی همین که روزه می گیری برای مهمان شدن در مهمانی بزرگ خدا کافی است. با این همه مسلمانان مناطق مختلف جهان و بویژه كشورهای اسلامی در این ماه متناسب با فرهنگ‌های خود، هر كدام آداب و رسوم خاص دارند تا به بهترین شكل ممكن از فضیلت این ماه بهره ببرند. مراسمی كه از كشوری به كشور دیگر و حتی از شهری به شهر دیگر تفاوت دارد.رمضان در هندمسلمانان هند در ماه رمضان مساجد و گلدسته‌ها را با چراغ تزئین می‌كنند و در آنها كلاس‌های قرآنی برگزار می‌كنند. در این ایام مساجد مملو از نمازگزار می‌شود. مسلمانان هندی هنگامی كه خرما نباشد با آب و برخی نیز با نمك افطار می‌كنند. این عادتی است كه تنها در هند رواج دارد. سفره‌های افطار و سحر مسلمانان هند با غذاهای خاصی به نام «غنجی» همراه است كه از برنج، گوشت، آب و مواد دیگر درست می‌شود. سحرخوان نیز در هند نقش برجسته‌ای دارد كه پیش از نماز صبح مردم را از خواب بیدار و با به‌پایان رسیدن ماه رمضان از آنها هدیه دریافت می‌كند.مسلمانان هند در دهه آخر ماه رمضان سنت اعتكاف را برگزار و بر شب قدر تاكید بسیاری می‌كنند. آنها در شب بیست و هفتم ماه مبارك رمضان برای فاتحه خواندن اموات به قبرستان می‌روند و برای آنها قرآن می‌خوانند. در شب قدر عده‌ای از جوانان به كوچه‌ها و خیابان‌ها می‌روند و درهای خانه‌ها را زده و آنها را برای احیای ماه مبارك رمضان صدا می‌كنند و قداست این ماه را یادآور می‌شوند. رمضان در سوریهمردم سوریه در ماه رمضان هر روز صبح با آواز سحر كه به آن «طبل‌زنی» می‌گویند، از خواب برمی‌خیزند. با صدای این طبل مردم برای نماز و خوردن سحری خود را آماده می‌كنند.در سوریه، دهه اول ماه رمضان «دهه غذا» نامیده می‌شود كه؛ كنایه‌ای است از توجه و اهتمام مردم به تهیه وعده‌های غذایی. دهه دوم «دهه پوشاك» است؛ كنایه از خرید لباس و استقبال از عید و دهه آخر «دهه شیرینی» است؛ كنایه از تهیه و فروش شیرینی‌های معروف دربازارها. سوری‌ها این گونه به استقبال عید سعید فطر می‌روند. رمضان در افغانستانمردم افغانستان از چند روز قبل با جارو و غبارروبی مساجد به پیشواز ماه رمضان می‌روند.اولین روز ماه رمضان در افغانستان تعطیل است و علاوه بر آن در این ماه روزانه ۳ ساعت از زمان اداری كارمندان كاسته می‌شود. غذاخوری‌ها در این ماه به دستور دولت تعطیل می‌شود، اما در عوض بازار ترشی و جلبی (زولبیا) در افغانستان گرم است.افطاری دادن هم در این كشور همانند سایر كشورها مرسوم است تا جایی كه گاهی سبقت‌گرفتن مردم برای دادن افطاری دیدنی است. وقتی هم كه افطار می‌شود نمازگزاران با خود افطاری به مسجد می‌برند و پس از خواندن نماز مغرب افطار می‌كنند ‏و به خانه می‌روند و شام می‌خورند.مردم افغانستان با روی آوردن به مساجد و حسینیه‌ها در مجالس مخصوص این ماه شركت می‌كنند كه از جمله ‏آنها مراسم احیا و گرامیداشت شب‌های قدر و سوگواری در شهادت حضرت علی(ع) است. رمضان در عربستانخانواده‌های عربستان عادات خاصی دارند، از جمله به خاطر خوش‌یمنی و نوید ماه مبارك رمضان لوازم و اثاثیه منزل خود را تغییر می‌دهند. در عربستان هزاران مسلمان در ایام ماه رمضان از سپیده صبح در تمام نقاط برای ادای مناسك عمره و عبادت اقدام می‌كنند. بعد از نماز عشاء هم به راز و نیاز و دعا می‌پردازند. مردان درباره احادیث دینی بحث می‌كنند و «جراك» را كه پوست خشك شده میوه است دود می‌كنند، زنان هم به آماده‌كردن سفره سحر و افطار می‌پردازند و تا اذان صبح بیدارمی‌مانند. غذای آنها در طول ماه رمضان خرما، قهوه عربی، گوشت چرخ كرده و ماهی است. رمضان در پاكستاندر ماه رمضان اماكن لهو و لعب در پاكستان نیز بسته می‌شود و مساجد به منظور تلاوت قرآن و احادیث دینی پر می‌شوند به طوری كه صف‌های نماز در مسجد طولانی و به بسته‌شدن خیابان‌ها منجر می‌شود. آنها بعد از ادای نماز با خرما و برنج و گوشت افطار می‌كنند. فروش «بكوله» كه پیاز قرمز و گوشت سرخ شده است، در این ماه بازار داغی دارد. در دهه آخر ماه رمضان هم مردان غذای سحری خود را در مساجد می‌خورند. رمضان در مصردر قاهره پایتخت مصر، گروه‌های مختلف عرب و غیرعرب جشن‌های مختص خود را دارند چراكه هر كدام به گونه‌ای خاص این ماه را می‌شناسند و هر كدام به اندازه خود قدر و منزلت آن را می‌دانند. این جشن‌ها تركیبی از جشن‌هایی‌ هستند كه از دوره فرعونیان، قبطانیان و اسلامیان باقی مانده است. قاهره در ماه رمضان به ۲ شهر تبدیل می‌شود؛ اول شهری است از صبح زود تا ساعت ۱۴ كه در این هنگام شهری آرام، ساكت و بدون كوچك‌ترین شلوغی و ازدحام است و از ساعت ۱۴ تا زمان افطار و اذان مغرب و گاهی اوقات تا نیمه شب هم شهری می‌شود كه در آن شلوغی بیداد می‌كند و هیاهویی برپاست. رمضان در اندونزیماه مبارك رمضان برای مردم اندونزی ماه جشن و شادی است. شادمانی‌های شبانه، تفریحات، بازی‌های مختلف و غذاهای متنوع، همه جزئی از فرهنگ مردم اندونزی در این ماه عزیز است.پس از رویت هلال ماه رمضان در اندونزی، تعدادی از افراد تا صبح طبل می‌زنند و به این نحو آغاز ماه مبارك را به دیگران اعلام می‌كنند.اندونزیایی‌ها مراسمی هم دارند به نام «حلال به حلال» به معنی روز مصالحه و آشتی كه در مساجد برگزار می‏شود.یك شب و روز در اندونزی، به عنوان شب نزول قرآن و روز نزول قرآن شناخته می‏شود. اندونزیایی‏ها به این روز بسیار ارج می‏نهند و آن را گرامی می‏دارند. مراسم ویژه‏ای هم به این مناسبت در قصر ریاست جمهوری اندونزی برگزار می‏شود.مراسم احیا، عبادت و آداب شب و روز نزول قرآن از رادیو و تلویزیون این كشور پخش می‏شود. مسلمانان اندونزی ۱۰ شب آخر ماه را به شب زنده‌داری و عبادت می‌گذرانند و معتقدند یكی از این شب‏ها شب قدر است.رمضان در تاجیكستانمهم‌ترین عمل در ماه مبارك رمضان در تاجیكستان خواندن نمازهای تراویح به جماعت و ختم قرآن است. از برنامه‏ های مهم دیگر در این ماه افطاری‏ دادن است. مردم تاجیكستان مهمان‌دوست هستند و به هر بهانه‏ای مهمانی برگزار می‏كنند. بویژه در ماه مبارك رمضان، كمتر پیش می‏آید خانواده‏ها در خانه خود و سرسفره‏هایشان افطار بخورند، چون به خانه‏ فامیل یا برادران و خواهران و... به افطاری دعوت می‏شوند. شب قدر در دهه آخر و شب ۲۷ ماه مبارك دانسته شده است. در این شب‏ها معمولا پیر و جوان در مسجدها بیدار می‏مانند و به ادای نماز و قرائت قرآن مشغول می‏شوند و همچنین علمای دین سخنرانی می‏كنند.رمضان در عراقاز شب اول ماه رمضان تا آخرین شب آن، نزدیك زمان سحر، افرادی در كوچه‌ها می‏گردند و با كوبیدن بر طبل، روزه‏گیران را برای خوردن سحری بیدار می‏كنند. هنگام افطار هم خانواده‏های عراقی با در دست داشتن سینی‏های غذا به مساجد می‏روند تا غذای خود را با روزه‏داران یا نیازمندان تقسیم كنند. باقلوا، زولبیا، خرما و سوپ از خوراكی‌های مهم و پرطرفدار عراقی‌ها در این ماه است. در اعمال مخصوص‏ شب‏های قدر تاكید فراوانی بر زیارت امام حسین(ع) شده است؛ لذا جمعیت انبوهی این شب را در كربلا می‏گذرانند، طوری كه در این شب‎ها جای خالی در كربلا باقی نمی‏ماند. زیارت نجف اشرف هم حال و هوای ویژه‏ای دارد، چرا كه ایام شهادت و ضربت خوردن امیرالمومنین علی (ع) نیز در همین شب‎هاست. رمضان در لبنانرویت هلال ماه توسط مسلمانان در لبنان سنتی است كه از دوره‌های قدیم به ستبانه یا سیبانه مشهور شده و به معنای انتظار برای مشاهده هلال ماه رمضان است. افرادی كه ماه را رویت كردند به دادگاه شرعی می‌روند تا درباره مشاهده هلال ماه شهادت دهند و اگر مفتی لبنان و قاضیان شرعی از درستی شهادت آنان مطمئن شوند، دستور اعلام آغاز ماه رمضان را صادر می‌كنند.یكی دیگر از سنت‌های موجود در لبنان در ماه رمضان، بیدار كردن مردم برای خوردن سحری توسط افرادی است كه به آنان مسحراتی می‌گویند.مسحراتی‌ها در ساعات ۲ تا ۳ نیمه‌شب در كوچه‌ها و خیابان‌های شهر دور می‌زنند، بر طبل می‌كوبند و شعر می‌خوانند. مسحراتی‌ها كه لباس محلی بر تن دارند، می‌خوانند: «ای خفته! برخیز و خداوند باقی را عبادت كن و سحوركن»، «برخیزید و سحری بخورید، رمضان به دیدار شما آمده». در لحظه افطار، خیابان‌های شهر حتی در مناطق مسیحی‌نشین هم تقریبا خالی می‌شود اما ۳ساعت پس از افطار رفت و آمدها شروع شده و تا سحر ادامه می‌یابد. مردم لبنان شب را در كافه‌ها، رستوران‌ها و مكان‌های تفریحی مانند سواحل و پارك‌ها می‌گذرانند و كمتر تا سحر می‌خوابند و به جای آن پس از سحر تا ۱۰ صبح كه ساعت كار رسمی ادارات و بازار است به استراحت می‌پردازند. رمضان در تركیهمسلمانان تركیه معتقدند كه ماه رمضان، بركت و خیر را در سفره‌های آنان افزایش می‌دهد و حتی اگر در بدترین شرایط اقتصادی باشند، خداوند به یمن و بركت این ماه عزیز درهای خیر و نعمت خود را روی بندگانش می‌گشاید. مسلمانان این كشور قبل از شروع ماه رمضان با تزئین و چراغانی كردن خیابان‌ها و مساجد، آمدن ماه رمضان را به یكدیگر تبریك می‌گویند. سفره‌های افطاری مسلمانان این كشور شامل زیتون، پنیر، خرما، باقلوا و انواع سوپ و آش است كه به آن چوربا گفته می‌شود. هنگام سحر نیز علاوه بر بانگ مناجات مساجد براساس عادتی دیرینه و قدیمی سحرخوان به خیابان‌ها و كوچه‌ها آمده و برای بیدار كردن مسلمانان برای خوردن سحری و اقامه نماز آواز سر می‌دهد و بعد از اقامه نماز صبح مسلمانان به قرائت قرآن می‌پردازند.برخی منابع :http://www.beytoote.com/art/city-country/muslims-ramadan-month.htmlhttp://www.taknaz.ir/news_detail_۱۱۸۷۵.htmlhttp://mazhabe.alvandblog.com/۱۱/%D۸%A۲%D۸%AF%D۸%A۷%D۸%A۸%۲۰%D۹%۸۵%D۸%B۱%D۸%AF%D۹%۸۵%۲۰%D۸%AA%D۸%B۱%DA%A۹%DB%۸C%D۹%۸۷%۲۰%D۸%AF%D۸%B۱%۲۰%D۹%۸۵%D۸%A۷%D۹%۸۷%۲۰%D۸%B۱%D۹%۸۵%D۸%B۶%D۸%A۷%D۹%۸۶/ ]]> حمید موسوی Tue, 16 Jul 2013 10:07:29 GMT http://mwfpress.com/vdch.vnkt23n6kftd2.html برای بهتر نوشتن چه کنیم؟ http://mwfpress.com/vdci.3a5ct1ayybc2t.html زياد مطالعه کنیممطالعه نمودن علاوه بر آنكه سطح دانايى را بالاتر مى برد، به طور ناخودآگاه شما را براى نوشتن آماده ساخته، به آن علاقه‌مند مى كند. همچنين پيشنهاد مى شود اگر قصد نوشتن از موضوع خاصى را داريد، يك يا دو روز دست نگه داشته و فقط در خصوص آن مطلب با خود بحث نماييد. نقد كنيم حتى فقط براى خودتلاش نماييد ايرادات متن مورد مطالعه را بيابيد! با خود فكر كنيد اگر نويسنده متن، دوست صميمى شما بود و مايل بوديد به پيشرفت او كمك كنيد، چه نكته اى را براى بهتر كردن متن، به او مى گفتيد. خاطره،متن،دلنوشته... فقط بنويسيد!مهم نيست كه نوشته هاى شما هيچگاه خوانده نشوند! حتى مهم نيست كه "خودتان" هم از آن خوشتان نيايد!... مهم اين است كه شما ايده هايتان را در محلى ذخيره مى نماييد و روزى كه نويسنده‌اى ماهر شديد، از آنها ايده مى گيريد و با اينكار تمرين خود را نيز افزايش مى دهيد. تفكيك نكنيدنوشته هاى خود را دسته بندى نكنيد! هرچه را كه به ذهنتان رسيد، در اولين محل نگارش كه در دسترس‌تان است، يادداشت نماييد. هيچگاه كلمات را به بهانه يافتن دفترِ متن يا دفتر خاطراتتان، اسير نكنيد! كلمات از اسارت بدشان مى آيد و مى‌گريزند!مراقب احساستان باشيدگاه احساس غم، متنى را خلق مى‌كند كه در زيبايى همانند ندارد، اما گاه اين احساس آنقدر زياده مى‌شود كه تلخى نوشته را از حد گذرانده، آنرا غير قابل نوشيدن مى‌كند؛ اين مطلب در خصوص ساير احساس‌ها نيز صدق مى‌كند. متنفر نباشيدمهم نيست اين نفرت از بوى يك عطر باشد يا از يك انسان نما! مهم آن است كه قلم شما قلب شما را خواهد نوشت، شما با قلم خود با قلب خواننده ارتباط برقرار مى‌كنيد، هيچ انسانى از حس"نفرت" و احساس‌هايى مشابه با آن خوشش نمى آيد! در جريان باشيدهمانطور كه آب پاك، با توقف زياد؛ به جاى پاك كردن، ناپاك مى‌كند؛ ذهن پاك نيز در ايستايى،استوارى خويش را از دست مى‌دهد! اين مهم نيست كه مسير حركت‌تان موافق با هدف نگارشى شما باشد، مهم آن است كه راه شما سرسبز باشد. (همان صراط المستقيم) از آنچه مى دانيد بنويسيدعلم،عقل و احساس شما همراه با سياهى قلمتان جارى مى شود، بنابراين، اگر به چيزى اعتقاد نداريد، از آن ننويسيد! اگر فكر مى‌كنيد علم شما در خصوص مطلب يا احساسى، كامل نيست؛ براى نوشتن "متن نهايى" صبر كنيد. (لازم به ذكر است نوشته هاى شخصى شما كه در بند سه به آن اشاره شد، لازم است كه در حد علم شما باشد، اين نوع از نوشتن، حد ابتدايى؛ و نگارش براى متون ويژه مانند آنچه در بند يك به آن اشاره شد؛ نوشتۀ نهايى! ناميده شده است.)  نوشته هاى خود را بارها و بارها بخوانيداين كار باعث مى شود، ايرادات كار خود را بفهميد، علاوه بر آن موجب خوب"تر" و كامل"تر"شدن نوشته شما خواهد شد.هميشه بدنبال دليلى براى نوشتن باشيدذهن شما هميشه آمادۀ انجام كارى است كه شما مايل به انجام آن هستيد؛ به همين جهت فكر كردن زياد شما در خصوص بهانه اى براى نوشتن؛ ذهن شما را خلاق و آماده مى‌سازد. علت نوشتن را بدانيدعده‌اى گمان مى كنند "نگارش" فايده اى ندارد! مگر براى افرادى كه آنرا به عنوان حرفۀ خويش برگزيده اند؛ و يا احتمالا!دخترك هاى عاشق كه بسيار احساساتى هستند! اين تصور كاملا اشتباه است! نوشتن يك تمرين فكر است! اگر هميشه اين مطلب را در نظر داشته باشيد، عادت مى كنيد به گفتار و افكار خود اهميت بدهيد. علاوه بر آن، ايجاد علاقه به نوشتن در كودكان، آنها را مبتكر و جستجوگر مى‌كند! خلاصه كنيداگر هنوز "حتى در حد نوشتن اوليه" با نوشتن آشنا نيستيد، يك رمان زيبا را خوانده و آنرا به طور خلاصه، بازنويسى كنيد. حتى اگر در نوشتن به مراحل بالاتر رسيده ‌ايد، باز هم از خلاصه نويسى غافل نشويد! زيرا اغلب متونى كه زودتر و زيباتر، مقصود خود را بيان مى كنند، دلنشين تر هستند. ساده بنويسيد اما سر سرى، هرگز!نيازى نيست در پى كلمات ثقيلِ ادبى باشيد! حتى در يك متن ادبى كثرت اين واژگان لزومى ندارد! تمركز روى اين هدف؛ شما را از مسير اصلىِ متن دور مى نمايد. البته نوشتۀ شما هيچگاه نبايد از مسير اصلى -بيش از حد- دور شود! زياد صحبت كنيدصحبت كردن با دوستان و آشنايان باعث مى‌شود گفتار شما به اندازۀ يك نوشته، روان و صريح باشد. در حين صحبت كردن، اشكال هاى كلامى كه براى عده اى تبديل به عادت شده است، سريع‌تر نمايان مى شود. منبع با اندکی تلخیص ]]> حمید موسوی Tue, 16 Jul 2013 09:35:01 GMT http://mwfpress.com/vdci.3a5ct1ayybc2t.html