پویش دانشجویان لبنانی در حمایت از سیل‌زدگان ایران

یک عربستانی خودروی خود را به سیل‌زدگان ایرانی بخشید

پویش فعالان مسلمان آمریکایی در حمایت از خانواده قربانیان سریلانکایی

ایجاد اختلال آمریکا در روند بازسازی سوریه

محبوبیت ترامپ بعد از انتشار گزارش مولر به پایین‌ترین حد رسید

«کمیته حمایت از مقاومت» در فلسطین تروریستی اعلام کردن سپاه را محکوم کرد

ملکه انگلیس در ماه ژوئن میزبان ترامپ خواهد بود

شهادت کارگر فلسطینی در اراضی اشغالی

ارسال کمک‌های نظامی آمریکا برای شبه‌نظامیان کُرد سوری

پوستر: جنگ ترویست‌ها با دین و خدا

موافقت نماینده مسلمان کنگره با موج استیضاح ترامپ

عکس/ تجمع اعتراضی معلولان غزه در محکومیت جنایات اسرائیل

محرومیت از تحصیل هزاران کودک در فرانسه

موافقت سوریه و قطر برای عبور هواپیما از حریم هوایی دو کشور

عکس/ کشف یک بسته مشکوک در راه‌آهن سریلانکا

تعرض وزیر تندرو اسرائیلی به مسجد الاقصی

رد درخواست تجدید نظر حکم حبس خبرنگاران رویترز در میانمار

تلفات حملات ترویستی سریلانکا به ۳۱۱ نفر رسید

متجاوزان سعودی بار دیگر آتش‌بس در «الحدیده» یمن را نقض کردند

پاداش امارت و عربستان به شورای نظامی سودان

چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۵:۳۳
کد مطلب: ۵۴۹
داخلی آرشيو مقاله صفحه امپریالیسم رسانه ای
هالیوود همچنان بی رقیب
از امپریالیسم رسانه ای تا امپریالیسم فرهنگی
هالیوود همچنان بی رقیب
بخش مهمی از سرمایه گذاری های سینمایی هالیوود صرف تخریب فرهنگ های مقاوم و رقیب، خصوصا اسلام می شود. پروژه های بلند مدت اسلام هراسی که با آغاز انقلاب اسلامی ایران قوت بیشتر گرفت تا به امروز ادامه دارد.
به گزارش جبهه جهانی مستضعفین، هالیوود پدیده‌ای آمریکایی و خاص است که نمادسازی آن تنها محدود به مرزهای این کشور نمی‌شود. برای اکثریت مردم، هالیوود خانه‌ی موجوداتی ماورایی و دوست‌داشتنی است و از نظر برخی دیگر، "لانه شرارت"؛ جایی که انسان را قادر می‌سازد روح خلاقش را به طلا بفروشد، یا محیطی برای بی‌هدفی و ابتذال؛ آرمان شهری که همه در آن شادند، یا محلی که بدگمانی و سرخوردگی غالب است.

آمریکا طی ‌ده‌ها سال، بر فرهنگ‌های دنیا تاثیرگذار بوده و تاکنون این موقعیت به چالش کشیده نشده است. این کشور بزرگ‌ترین صادرکننده محصولات فرهنگی است، بیشتر از مجموع محصولات تمام دنیا.

در کنار این پدیده اجتماعی- فرهنگی، سیستم ستاره‌سازی هالیوود، تجارتی است که به دنبال جذب هر چه بیشتر مخاطب و تنوع در برنامه‌ها و محصولات است. این سیستم به عنوان یک فن بازاریابی و استراتژی تجاری، نخستین بار در صنعت تئاتر مورد استفاده قرار گرفت.

دولت آمریکا در نظر دارد فرهنگ جهانی مورد نظر خود را گسترش دهد و ابزار رسیدن به این هدف می‌تواند در نیویورک، هالیوود، پاریس یا توکیو باشد. این موضوع نه به دلیل کیفیت زیبایی‌شناسی، بلکه به خاطر رسیدن به قدرت واقعی فرهنگی، اجتماعی و در نهایت اقتصادی است. اما مسئله مهم این است که امریکا برای رسیدن به این قدرت، خود را مقید به اصول اخلاقی و انسانی نکرده است و از هر روش و ابزاری ولو مخرب بهره می برد.

بخش مهمی از سرمایه گذاری های سینمایی هالیوود صرف تخریب فرهنگ های مقاوم و رقیب، خصوصا اسلام می شود. پروژه های بلند مدت اسلام هراسی که با آغاز انقلاب اسلامی ایران قوت بیشتر گرفت تا به امروز ادامه دارد.

در اروپا نیز مدت‌هاست نخبگان فرهنگی با نخبگان اقتصادی و سیاسی برابری می‌کنند. در انگلیس برنامه‌هایی تولید می‌شوند که سعی در بازتولید ارزشمندترین بقایای فرهنگی این کشور دارند. در آلمان، نویسندگان و کارگردانانی برگزیده می‌شوند که به دوران تجددخواهی سینما پایبند باشند.

دهه ۱۹۶۰ در برزیل، مقاومت فرهنگی با مبارزه علیه سلطه سیاسی و اقتصادی آمریکا و تاثیرات فرهنگی آن همراه شد. سینمای برزیل، از تاریخ، اسطوره‌شناسی و تصویرسازی بهره برد تا فرهنگ ملی و سنتی را فارغ از سلطه آمریکای شمالی احیا کند.

مقاوم‌ترین نوع ملی‌گرایی فرهنگی، آن‌هایی بودند که از رسانه‌های آمریکایی برای تولید محتوای کاملا خاص و سنتی تقلید کردند؛ به عنوان مثال فیلم‌های رزمی هنگ‌کونگ، نمایش‌های خانگی ژاپن و موفق‌تر از همه سینمای هند.

تا زمانی که نیمی از درآمد صنعت فیلم‌سازی آمریکا وابسته به بازار خارجی است، باید همچنان به درخواست‌هایی خارج از مرزهای فرهنگی نیز پاسخ دهد. دسته‌بندی فرهنگی در سینمای آمریکا، داشتن بازار جهانی و وابستگی اقتصادی به این بازار، باعث تولید فیلم‌هایی بسیار گران‌قیمت با مخاطبین جهانی در هالیوود شده است. یک فیلم معمولی در اروپا یک درصد فیلمی هالیوودی مخاطب دارد و این اختلاف روز به روز بیشتر می‌شود. بنابراین اروپا به نسبت هالیوود سرمایه‌گذاری کمتری روی فیلم‌های خود می‌کند.

برخی معتقدند امپریالیسم فرهنگی آمریکا، به جای کمک مثبت و سازنده در جهت جهانی‌سازی، بیشتر تهدیدی برای هویت و میراث دیگر فرهنگ‌هاست. برخی نظریه‌پردازان از این نوع امپریالیسم، به امپریالیسم رسانه‌ای یاد می‌کنند.

هالیوود به عنوان یک صنعت، توانایی عظیمی در استثمار فرهنگی دارد. در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم، صنعت فیلمسازی اروپا از بین رفت. نتیجه این اتفاق، رقابت هالیوود با هیچ بود. می‌توان گفت بزرگ‌ترین هدف آمریکا از صدور فیلم‌ به دیگر کشورها، امپریالیسم فرهنگی و هضم تمامی فرهنگ‌ها در فرهنگ آمریکایی است.
Share/Save/Bookmark