ویدئوکلیپ: پرنده‌ای که مانع بیعت با داعش شد!

ویدئوکلیپ: کشمیر عشق بدون مرز

ویدئوکلیپ: انقلاب بحرین؛ این مسیر ادامه دارد...

ویدئوکلیپ: دلایل امارات برای خروج تدریجی از جنگ یمن

انتقاد IMPACT از کاهش کمک‌رسانی سازمان ملل به مردم یمن

انتقاد از قتل سیستماتیک زندانیان سیاسی در مصر

حمله دوباره پهپادهای ارتش یمن به پایگاه هوایی «ملک خالد» عربستان

خیانت جدید فرانسه به مردم لیبی

ترامپ: باورم نمی‌شود کسی از قطع کمک مالی به اسرائیل صحبت کند

تلاش عربستان برای فراری دادن داعشی‌های در بند کردها

نگرانی از بازگرداندن اجباری مسلمانان روهینگیایی به میانمار

قتل ۹۳ زن در فرانسه طی درگیری‌های خانوادگی

تظاهرات در اندونزی در حمایت از مسجد الاقصی

ورود ارتش سوریه پس از ۵ سال به خان شیخون

ترامپ: ایرانی ها به خاطر غرورشان به ما زنگ نمی زنند

شمال پاریس، بهشت معتادان

بررسی بحران کشمیر در گفتگو با کارشناسان + فیلم

شرکت بلژیکی، میانمار را به دلیل کشتار مسلمانان روهینگیایی تحریم کرد

افزایش حملات تروریستی به مساجد در پاکستان

فلسطین؛ ۷ شهید و ۱۵۵ مجروح طی ۷ روز گذشته

چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۵:۳۳
کد مطلب: ۵۴۹
داخلی آرشيو مقاله صفحه امپریالیسم رسانه ای
هالیوود همچنان بی رقیب
از امپریالیسم رسانه ای تا امپریالیسم فرهنگی
هالیوود همچنان بی رقیب
بخش مهمی از سرمایه گذاری های سینمایی هالیوود صرف تخریب فرهنگ های مقاوم و رقیب، خصوصا اسلام می شود. پروژه های بلند مدت اسلام هراسی که با آغاز انقلاب اسلامی ایران قوت بیشتر گرفت تا به امروز ادامه دارد.
به گزارش جبهه جهانی مستضعفین، هالیوود پدیده‌ای آمریکایی و خاص است که نمادسازی آن تنها محدود به مرزهای این کشور نمی‌شود. برای اکثریت مردم، هالیوود خانه‌ی موجوداتی ماورایی و دوست‌داشتنی است و از نظر برخی دیگر، "لانه شرارت"؛ جایی که انسان را قادر می‌سازد روح خلاقش را به طلا بفروشد، یا محیطی برای بی‌هدفی و ابتذال؛ آرمان شهری که همه در آن شادند، یا محلی که بدگمانی و سرخوردگی غالب است.

آمریکا طی ‌ده‌ها سال، بر فرهنگ‌های دنیا تاثیرگذار بوده و تاکنون این موقعیت به چالش کشیده نشده است. این کشور بزرگ‌ترین صادرکننده محصولات فرهنگی است، بیشتر از مجموع محصولات تمام دنیا.

در کنار این پدیده اجتماعی- فرهنگی، سیستم ستاره‌سازی هالیوود، تجارتی است که به دنبال جذب هر چه بیشتر مخاطب و تنوع در برنامه‌ها و محصولات است. این سیستم به عنوان یک فن بازاریابی و استراتژی تجاری، نخستین بار در صنعت تئاتر مورد استفاده قرار گرفت.

دولت آمریکا در نظر دارد فرهنگ جهانی مورد نظر خود را گسترش دهد و ابزار رسیدن به این هدف می‌تواند در نیویورک، هالیوود، پاریس یا توکیو باشد. این موضوع نه به دلیل کیفیت زیبایی‌شناسی، بلکه به خاطر رسیدن به قدرت واقعی فرهنگی، اجتماعی و در نهایت اقتصادی است. اما مسئله مهم این است که امریکا برای رسیدن به این قدرت، خود را مقید به اصول اخلاقی و انسانی نکرده است و از هر روش و ابزاری ولو مخرب بهره می برد.

بخش مهمی از سرمایه گذاری های سینمایی هالیوود صرف تخریب فرهنگ های مقاوم و رقیب، خصوصا اسلام می شود. پروژه های بلند مدت اسلام هراسی که با آغاز انقلاب اسلامی ایران قوت بیشتر گرفت تا به امروز ادامه دارد.

در اروپا نیز مدت‌هاست نخبگان فرهنگی با نخبگان اقتصادی و سیاسی برابری می‌کنند. در انگلیس برنامه‌هایی تولید می‌شوند که سعی در بازتولید ارزشمندترین بقایای فرهنگی این کشور دارند. در آلمان، نویسندگان و کارگردانانی برگزیده می‌شوند که به دوران تجددخواهی سینما پایبند باشند.

دهه ۱۹۶۰ در برزیل، مقاومت فرهنگی با مبارزه علیه سلطه سیاسی و اقتصادی آمریکا و تاثیرات فرهنگی آن همراه شد. سینمای برزیل، از تاریخ، اسطوره‌شناسی و تصویرسازی بهره برد تا فرهنگ ملی و سنتی را فارغ از سلطه آمریکای شمالی احیا کند.

مقاوم‌ترین نوع ملی‌گرایی فرهنگی، آن‌هایی بودند که از رسانه‌های آمریکایی برای تولید محتوای کاملا خاص و سنتی تقلید کردند؛ به عنوان مثال فیلم‌های رزمی هنگ‌کونگ، نمایش‌های خانگی ژاپن و موفق‌تر از همه سینمای هند.

تا زمانی که نیمی از درآمد صنعت فیلم‌سازی آمریکا وابسته به بازار خارجی است، باید همچنان به درخواست‌هایی خارج از مرزهای فرهنگی نیز پاسخ دهد. دسته‌بندی فرهنگی در سینمای آمریکا، داشتن بازار جهانی و وابستگی اقتصادی به این بازار، باعث تولید فیلم‌هایی بسیار گران‌قیمت با مخاطبین جهانی در هالیوود شده است. یک فیلم معمولی در اروپا یک درصد فیلمی هالیوودی مخاطب دارد و این اختلاف روز به روز بیشتر می‌شود. بنابراین اروپا به نسبت هالیوود سرمایه‌گذاری کمتری روی فیلم‌های خود می‌کند.

برخی معتقدند امپریالیسم فرهنگی آمریکا، به جای کمک مثبت و سازنده در جهت جهانی‌سازی، بیشتر تهدیدی برای هویت و میراث دیگر فرهنگ‌هاست. برخی نظریه‌پردازان از این نوع امپریالیسم، به امپریالیسم رسانه‌ای یاد می‌کنند.

هالیوود به عنوان یک صنعت، توانایی عظیمی در استثمار فرهنگی دارد. در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم، صنعت فیلمسازی اروپا از بین رفت. نتیجه این اتفاق، رقابت هالیوود با هیچ بود. می‌توان گفت بزرگ‌ترین هدف آمریکا از صدور فیلم‌ به دیگر کشورها، امپریالیسم فرهنگی و هضم تمامی فرهنگ‌ها در فرهنگ آمریکایی است.
Share/Save/Bookmark