عکس/ تظاهرات مردم مراکش در اعتراض به کنفرانس منامه و معامله قرن

ویدئو کلیپ: رؤیای کودکان یمنی

تظاهرات گسترده مردم نیجریه برای آزادی فوری شیخ زکزاکی + فیلم

مجوعه پوستر: رؤیای کودکان یمنی

شهر کالیته

بررسی ابعاد و پیامدهای حمله به نفت‌کش‌ها در دریای عمان + فیلم

تظاهرات صدها هزار نفری مردم جمهوری چک برای استعفای نخست‌وزیر + عکس

دولت میانمار اینترنت مسلمانان را قطع کرد!

بحران استقلال در دستگاه قضایی ترکیه

ویدئو کلیپ: سرانجام محمد مرسی و بشار اسد

پوستر: ۹۱۰۰۰ شمار کشته‌شدگان حمله ائتلاف سعودی به یمن

جمع‌آوری ۶ میلیون امضا در مخالفت با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا

طومار فعالان آمریکایی در حمایت از فلسطین

عکس/ تشییع جنازه نمادین محمد مرسی در بوسنی و هرزگوین

دیدار روحانی وابسته به امارات با افسران اسرائیل

پوستر: آتش‌افروزی در منطقه با دلارهای نفتی

راهپیمایی اتوبوس‌ها در لندن علیه اعدام عالمان دینی در عربستان + تصاویر

پیام داعش به مناسبت مرگ محمد مرسی

تحصن مردم تركیه علیه نشست منامه و معامله قرن

فیلم/ اعتراض شجاعانه زن آمریکایی در مراسم جشن سفارت عربستان

دوشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۴:۳۹
کد مطلب: ۵۱۳
داخلی آرشيو مقاله صفحه ضد امپریالیسم
تاریخ، امپریالیسیم و آفریقای در معرض خطر
تاریخ، امپریالیسیم و آفریقای در معرض خطر
نخستین جنایات علیه آفریقایی‌های بی‌گناه در کنگو رخ داد. جایی که شاه لئوپولد بلژیکی، میلیون‌ها آفریقایی را قتل عام کرد. وی به منظور غارت منابع آفریقا، بین سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۸، این کشور را تحت استعمار خود قرار داد. او طی این سال‌ها با حمایت آلمان، به کشتار جمعی میلیون‌ها آفریقایی دست زد.
گروه پژوهش جبهه جهانی مستضعفین - دهم دسامبر ۲۰۱۲، جامعه جهانی، شصت و چهارمین سالگرد تصویب بیانیه جهانی حقوق بشر را جشن گرفت. در سال ۱۹۴۸ در چنین روزی، وقتی مجمع عمومی سازمان ملل بیانیه جهانی حقوق بشر را پذیرفت، عبارت "جامعه جهانی" مفهومی تازه یافت. بر اساس این بیانیه با بین المللی شدن حقوق بشر، دنیا باید تبدیل به جایی می شد که شأن و منزلت هر انسان به رسمیت شناخته شود. با این حال نظام سلطه زیر سایه این شعارها و بیانیه ها همچنان با روش های ظریف تر و پیچیده تر جریان شبه استعماری و امپریالیستی خود را تداوم و گسترش می دهد.

این مقاله به بررسی تاریخ فراموش شده آفریقا، و جایگاه ملت‌های آفریقایی در حقوق بشر جهانی می‌پردازد. افکار جوانان آفریقایی امروزه چنان درگیر مدرنیته شده است که هرگز نخواهند فهمید حضور در دنیایی که همیشه زیر سلطه امپریالیسم بوده است، به چه معناست. امروزه آفریقایی‌ها تاریخ خود را عمدا به فراموشی سپرده‌اند. تا پیش از تصویب بیانیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸، قانون بین‌الملل که از سوی اروپایی‌ها به رسمیت شناخته می‌شد، حقوق بشر جوامع آفریقایی را در نظر نمی‌گرفت. کشورهای استعمارگر اروپایی در آفریقا، با غارت منابع این قاره با زور سرنیزه، حقوق بشر آفریقا را منسوخ کردند.

اگر انقلاب میخک ۱۹۷۴ پرتغال که منجر به تغییر سیاست‌های خارجی این کشور شد نبود، لیسبون تا آخر قرن بیستم به استعمار خود در آفریقا ادامه می‌داد. پرتغال یکی از نخستین کشورهایی بود که به عنوان استعمارگر و برده‌دار وارد آفریقا شد. پرتغال تا سال ۱۹۷۵، استقلال مستعمرات خود را به رسمیت نشناخت. این اتفاق یک سال پس از کودتای نظامی رخ داد که لیسبون را وادار به پایان دادن جنگ‌های پر هزینه در آفریقا کرد.

استعمار آفریقا بر پایه این اعتقاد بود که نمی توان برای آفریقایی‌ها "حقوق بشر" قائل شد. این اعتقادات نژادپرستانه، باعث از بین رفتن مؤسسات بومی آفریقا شد و همواره این کشورها را عقب نگه داشت. در این میان، تفکرات بی‌رحمانه‌ای پدید آمد که باعث جنایاتی علیه بشریت شد.

نخستین جنایات علیه آفریقایی‌های بی‌گناه در کنگو رخ داد. جایی که شاه لئوپولد بلژیکی، میلیون‌ها آفریقایی را قتل عام کرد. وی به منظور غارت منابع آفریقا، بین سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۸، این کشور را تحت استعمار خود قرار داد. او طی این سال‌ها با حمایت آلمان، به کشتار جمعی میلیون‌ها آفریقایی دست زد.

شاه لئوپولد تنها جنایتکار در آفریقا نبود. زمانی که وی در کنگو مشغول کشتار بود، آلمانی‌ها فعالیت‌های مشابهی در نامیبیا داشتند. در آن زمان دولت آلمان نخستین نسل‌کشی خود را مرتکب شد. کشتار یهودیان توسط نازی‌ها، اولین جنایت دولت آلمان نبود. هنگامی که مردم نامیبیا در سال ۱۹۰۴ علیه قوانین استعمارگران شورش کردند، دولت آلمان پاسخ آن‌ها را با قتل عام ده‌ها هزار نفر از مردم داد. چند دهه بعد از قتل‌عام آلمان‌ها در نامیبیا، امپراطوری انگلیس دندان‌های خود را برای کنیا تیز کرد.

وزیر وقت توسعه اقتصاد و تعاون آلمان در سال ۲۰۰۴، رسما به خاطر قانو‌ن شکنی آلمانی‌ها در نامیبیا، از مردم این کشور عذرخواهی کرد و آن را "نسل‌کشی" خواند. با این‌که سخنگوی دولت آلمان تلویحانه جرم و مسئولیت اخلاقی کشورش را در نامیبیا پذیرفت، اما همچنان از به رسمیت شناختن حقوق بشر در این کشور آفریقایی امتناع کرد. بهانه او این بود که دولت امروز آلمان نمی‌تواند از لحاظ قانونی مسئولیت جنایات ۱۹۰۴ در نامیبیا را بر عهده بگیرد. بر اساس منطق وی، در آن زمان هیچ قانون بین‌المللی علیه استعمار وجود نداشته است.

آنچه از این صحبت‌ها بر می‌آید این است که در آن زمان، اقدام اروپا در شناختن آفریقایی‌ها به عنوان شهروند درجه دوم و قتل عام آن‌ها، اقدامی قانونی بوده است! در سال ۱۹۹۲، موشود آبیولا، سرمایه‌دار نیجریایی به همراه چند تن از افراد برجسته آفریقا جلوی سازمان اتحاد آفریقا تجمع کرده و خواستار مقصر شناخته شدن اروپا در جنایت علیه بشریت و برده‌داری در آفریقا شدند.

آفریقا به همین وضع باقی خواهد ماند، چون در دنیای بی‌رحم کاپیتالیسم، این نژاد و قدرت است که تعیین می‌کند چه کسی چه چیزی را بدست‌ آورد. جمله کلیشه "تاریخ تکرار می‌شود" در آفریقا مصداق دارد. آفریقا با فراموش کردن گذشته غم‌انگیز خود، همچنان در قرن بیست و یک خود را در معرض استفاده شرکت‌های چندملیتی قرار می‌دهد.‌ دولت‌ها وارد قراردادهای مشکوک با شرکت‌های چندملیتی شده و زمین‌های آفریقا را به بیگانگانی می‌فروشند که قصد استعمار مجدد این قاره را دارند؛ این بار با تایید رسمی مقامات آفریقایی.

شاید آفریقایی‌ها فراموش کرده‌اند اروپاییانی که این قاره را به استعمار خود درآورده و مردم را به بردگی گرفتند، همان‌هایی هستند که امروز با چهره شرکت‌های چندملیتی، زمین‌های آفریقا را خریداری می‌کنند. اگر آفریقا همچنان گذشته خود را فراموش کند، امپریالیسم دوباره این قاره را مستعمره خود خواهد کرد.
Share/Save/Bookmark