حمله به نمادهای عاشورایی در «کرزکان» بحرین

اجتماع دانشجویان و طلاب یاسوج در اعتراض به کشتار مسلمانان مظلوم میانمار

آستانه ششم و شرایط جدید سوریه

سرنوشت نامعلوم برگزاری رفراندوم کردستان

۱۰۸ اتحادیه و انجمن خواستار تحقیقات درباره جنایت‎های سعودی در یمن شدند

آمریکا به عقب‌نشینی از پایگاه زکف سوریه اذعان کرد

یک کشته و ۵ زخمی در انفجاری در شمال بغداد

توزیع کمک‌های ایران در میان آوارگان روهینگیایی

آستانه ششم و شرایط جدید سوریه

جنبش‌های اسلام‌گرا و عربستان سعودی

نقض گسترده حقوق بشر در امارات

حماس دولت خود در غزه را منحل کرد

چندین کشته در جنایت تازه ائتلاف سعودی در یمن

حمله انتحاری به یک پایگاه نظامی آمریکایی در شمال عراق

کشته شدن ۱۲ غیرنظامی سوری در دیرالزور در بمباران ائتلاف آمریکایی

تظاهرات گسترده در «سنت لوئیس» آمریکا به خشونت کشیده شد

گسترش دامنه اعتصاب غذای زندانیان سیاسی بحرین

هدف اصلی غرب در سوریه چیست؟

چگونه ۱۱ سپتامبر ترامپ را رئیس‌جمهور کرد

بازداشت جاسوس رژیم صهیونیستی در نوار غزه

سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۴:۵۱
کد مطلب: ۷۸۶۲۰
داخلی آرشيو خبر صفحه اخبار سایر رسانه‌ها
روابط انگلیس و آمریکا در دوره ترامپ
روابط انگلیس و آمریکا در دوره ترامپ
آمریکا و انگلیس همواره متحد استراتژیک یک‌دیگر بوده‌اند تا جایی که تحلیل‌گران نام «روابط خاص» را بر رابطه دو کشور نهاده اند؛ اما حالا تحلیل‌ها حکایت از آن دارند که مواردی از اختلاف بین طرفین این «روابط خاص» را دچار تزلزل کرده است.
به گزارش جبهه جهانی مستضعفین به نقل از الوقت، ترزا می، نخست‌وزیر بریتانیا از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بابت محکوم نکردن نئونازی‌های و گروه‌های طرف‌دار برتری سفیدپوستان، پس از خشونت‌های نژادپرستانه در ایالت ویرجینیا انتقاد کرد. وی در بیانیه‌ای گفت: من هیچ تشابهی بین کسانی که دیدگاه‌های فاشیستی ابراز می‌کنند و کسانی که با آن مخالفت می‌کنند، نمی‌بینم. فکر می‌کنم برای تمامی کسانی که در مسند مسئولیت قرار دارند مهم است که دیدگاه‌های راست‌گرایان افراطی را محکوم کنند.

این بیانیه در حالی صادر می‌شود که فشارها بر ترزا می، برای لغو سفر ترامپ به لندن شدت گرفته است. به گزارش وبگاه دیلی‌میل، فعالان در انگلیس، خواسته‌اند از سفر ترامپ به این کشور جلوگیری شود. به این بهانه، نگاهی به روابط میان دو کشور در دوران ترامپ خواهیم داشت.

روابط میان دو کشور بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، به دلیل مناسبات فرهنگی و پیوندهای اقتصادی و استراتژیکی پیچیده باعنوان روابط ویژه همواره مصرح بوده است. هرچند این «رابطه ویژه» گاهی اوقات که به مسیرهای اشتباه و نادرستی می‌رفت، از سوی دیگر اقیانوس، دوست و متحد آمریکا در آن سوی اقیانوس اطلس حمایت و پشتیبانی می‌شد. این مسئله در موضوع همراهی «تونی بلر» با «جورج دبلیو بوش» در سال ۲۰۰۳ در تصمیم حمله به عراق، کاملاً مشهود بود. این یکی از بدترین ماجراجویی‌های ایالات متحده در خارج از کشور در دوران مدرن به حساب می‌آید. همان چیزی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور جدید ایالات متحده آن را «یک افتصاح و فاجعه کامل» خواند.

در مقابل گاهی اوقات بریتانیا، ایالات متحده را از اشتباهی فاحش نجات داده است. به عنوان مثال مجلس عوام بریتانیا با حمله پیشنهادی آمریکا به سوریه (به علت نقض «خط قرمز» مطرح شده از سوی باراک اوباما در استفاده از گازهای سمی علیه نیروهای مخالف) مخالفت کرده و از این طرح پشتیبانی نکرد. پس از آن اوباما طرح خود را به خاطر مداخله دیپلماتیک روسیه کاهش داد و در انتها نیز آن را رها کرد. مخالفان سیاسی اوباما در آن زمان او را تحقیر کردند و برخی از متحدان قضاوت او را زیر سوال بردند، اما اگر آمریکا در بحران سوریه دخالتی مستقیم می‌کرد، سوریه امروز با فاجعه‌ای بدتر روبه رو می‌شد.

در نگاه اول، پیوندهای تجاری و فرهنگی ترامپ با بریتانیا، حمایت وی از برگزیت و موج نارضایتی سیاسی مشترک بین طرف‌داران برگزیت و طرف‌داران ترامپ، جملگی سبب شده تا این دو کشور، دوباره همراهانی سیاسی برای هم شوند. هرچند که ترامپ و ترزا می، بر سر بسیاری از مسائل با هم اختلاف‌نظر دارند. از آنجا که سیاست‌های ترامپ به نحوی غیرمنتظره می‌باشد، می‌توان گفت بریتانیا ممکن است بین اروپایی که از آن خارج شده و آمریکایی که به منطقه آتلانتیکی خود بازگشته، در کنج انزوا قرار گیرد.

دونالد ترامپ و ترزا می، طی دیدار رسمی که در پایخت آمریکا برگزار شد، تاکید کردند که «باوجود اختلاف‌نظر بسیار، لندن و واشنگتن مایلند روابط قوی خود را حفظ کنند.» این در حالی است که مسئله خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا همچنان بر سر این کشور سایه انداخته است. به نظر می رسد، ترزا می در دیدار خود با دونالد ترامپ به دنبال معاملات تجاری خاص با وی بود.

سفر ترزا می به آمریکا به‌ عنوان نخستین سفر مقام ارشد کشوری بعد از روی کار آمدن ترامپ، در کانون توجه تحلیل‌گران مسائل آمریکا، انگلستان و اروپا قرار گرفت. این سفر از آن جهت اهمیت بیشتری یافت که هم آمریکا و هم انگلستان در موقعیت سیاسی و اقتصادی جدیدی پس از انتخاب ترامپ و برگزیت قرار گرفته‌اند. از دیگر ابعاد مهم این سفر، هم‌زمانی آن با ابهامات ژئوپلیتیکی جدید همچون جایگاه آینده روسیه در فضای سیاسی و امنیتی اروپا و جهان، سناریوهای پیش روی ناتو و اتحادیه اروپا به‌ عنوان مهم‌ترین نهادهای یورو آتلانتیکی و آینده ترتیبات امنیتی و سیاسی منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا بوده است.

تزرا می برای نجات بریتانیا به قایق نجات آمریکا روی آروده تا کشورش را از برگزیت و پرورش توهم «بریتانیای جهانی» بیرون بکشد. «رویای جهانی شدن» آن هم در حالتی که دولت وی در حال چانه‌زنی است تا سهم دو درصدی خود (به عنوان یکی از متحدان ناتو) در تأمین هزینه‌های دفاعی موردنظر آمریکا را برآورده کند؛ امری سخت به نظر می‌رسد. همچنین برای ترامپ که درحال حاضر روابط ترانس آتلانتیک را بیش‌تر از تمام پیشینیان خود در هفت دهه گذشته برهم زده، داشتن دوستی بریتانیا خبری خوش است. تفکرات اقتصادی حزب حاکم در بریتانیا که کاملاً طرف‌دار جهانی شدن اقتصاد و پیمان‌های تجاری بین‌المللی است می‌تواند تضادهای زیادی با تفکرات مقامات دولت جدید ایالات متحده داشته باشد. مقاماتی که در این موضع کاملاً با احتیاط عمل می‌کنند.

بی‌شک ترامپ یک رئیس‌جمهوری غیرعادی است و ممکن است مسائل جاری در روابط انگلستان و آمریکا عمر زیادی نداشته باشد. پیش از این هم روابط انگلستان و آمریکا به ویژه در اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی، (زمانی که انگلستان از اعزام نیرو به جنگ آمریکا در ویتنام سر باز زده بود) به سردی گراییده بود. اما در دهه ۱۹۸۰ با همکاری نزدیک رونالد ریگان و مارگارت تاچر این روابط دوباره بهبود یافت. بریتانیا در پی قطع نفود در اروپای پس از برگزیت نیاز به یک متحد قوی چون آمریکا دارد اما به دلیل موقعیت جغرافیایی بریتانیا در اروپا، دوری از اروپا و نزدیکی به آمریکای ترامپ که نگاه مثبتی به اروپا ندارد به نظر حساب بازکردن روی روابط دوجانبه تجاری کاملاً واقع‌بینانه نباشد.
Share/Save/Bookmark