عکس/ تظاهرات مردم مراکش در اعتراض به کنفرانس منامه و معامله قرن

ویدئو کلیپ: رؤیای کودکان یمنی

تظاهرات گسترده مردم نیجریه برای آزادی فوری شیخ زکزاکی + فیلم

مجوعه پوستر: رؤیای کودکان یمنی

شهر کالیته

بررسی ابعاد و پیامدهای حمله به نفت‌کش‌ها در دریای عمان + فیلم

تظاهرات صدها هزار نفری مردم جمهوری چک برای استعفای نخست‌وزیر + عکس

دولت میانمار اینترنت مسلمانان را قطع کرد!

بحران استقلال در دستگاه قضایی ترکیه

ویدئو کلیپ: سرانجام محمد مرسی و بشار اسد

پوستر: ۹۱۰۰۰ شمار کشته‌شدگان حمله ائتلاف سعودی به یمن

جمع‌آوری ۶ میلیون امضا در مخالفت با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا

طومار فعالان آمریکایی در حمایت از فلسطین

عکس/ تشییع جنازه نمادین محمد مرسی در بوسنی و هرزگوین

دیدار روحانی وابسته به امارات با افسران اسرائیل

پوستر: آتش‌افروزی در منطقه با دلارهای نفتی

راهپیمایی اتوبوس‌ها در لندن علیه اعدام عالمان دینی در عربستان + تصاویر

پیام داعش به مناسبت مرگ محمد مرسی

تحصن مردم تركیه علیه نشست منامه و معامله قرن

فیلم/ اعتراض شجاعانه زن آمریکایی در مراسم جشن سفارت عربستان

دوشنبه ۲۵ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۹:۲۷
کد مطلب: ۸۸۸۲
داخلی آرشيو خبر صفحه اخبار جبهه مستکبرین
آمریکا به راحتی از منجلاب سوریه خارج نخواهد شد
آمریکا به راحتی از منجلاب سوریه خارج نخواهد شد
کارشناس مؤسسه واشنگتن بر این باور است که برای به نتیجه رسیدن دیپلماسی خلع سلاح شیمیایی سوریه باید تهدید نظامی آمریکا همچنان پابرجا باشد و واشنگتن باید بداند که به راحتی از این گرفتاری خلاص نمی‌شود.
به گزارش جبهه جهانی مستضعفین، خبرگزاری تسنیم به نقل از مؤسسه واشنگتن نوشت، مایکل اینشتات، کارشناس مسائل نظامی و امنیتی در این اندیشکده معتقد است که گزینه نظامی همچنان باید به دقت بررسی و برنامه ریزی شود، چرا که بحران سوریه به راحتی حل نخواهد شد و تا مدت مدیدی دامنگیر آمریکا خواهد بود.

اگر تهدید استفاده از نیروی نظامی سوریه را وادار به پذیرش تخریب ذخایر تسلیحات شیمیایی خود کرده باشد، چنانکه رئیس جمهور و مشاوران وی مدعی هستند، در نتیجه استمرار نشانه‌های آشکار طراحی و آمادگی نظامی می‌تواند دست یافتن به یک راه‌حل دیپلماتیک را تقویت کند. این «مجال» دیپلماتیک می‌تواند به دولت کمک کند تا دیگر نگرانی‌هایی را که اخیراً در مورد استفاده از نیروی نظامی پدید آمده نیز حل کند؛ مشکلاتی که مربوط به این است که چگونه یک حمله نظامی محدود ممکن است مانع استفاده بیشتر از تسلیحات شیمیایی توسط حکومت شود و اسباب ممانعت از یک منازعه بدون پایان را فراهم آورده و دیگر اهداف سیاست گذاری گسترده‌تر آمریکا را در سوریه پیش ببرد.

پرهیز از افتادن در دام‌های احتمالی

اگر آمریکا سرانجام تصمیم بگیرد به سوریه حمله کند ـ چه به منظور جلوگیری از استفاده از تسلیحات شیمیایی یا به منظور جلوگیری از ورود سوریه به اقدامات مربوط به خلع سلاح شیمیایی ـ حملات محدود به اهداف تاکتیکی تنها منجر به دستاورد نتایجی محدود خواهد شد. حکومت بشار اسد به دشواری‌های بیش از دو سال جنگ خونین و خسته کننده عادت کرده است که حتی حلقه‌های درونی آن را نیز تحت تأثیر قرار داده است (برای مثال وزیر دفاع و معاون وی در جولای سال ۲۰۱۲ در یک بمب‌گذاری کشته شدند). بنابراین یک حمله محدود که روی اهداف غیرحیاتی متمرکز شده است نمی‌تواند هزینه فرصت متصور دمشق را تغییر دهد؛ چنین اقدامی فقط ترس و نگرانی حکومت در مورد اقدام نظامی آمریکا را کاهش داده و در نتیجه اسد را تشجیع می‌کند.

به نظر می‌رسد که دولت اوباما بر این باور است که یک حمله کوچک‌تر بهترین راه برای محدود کردن نقش آمریکا در سوریه است، اما عکس این تصور بیشتر محتمل است: یک چنین حمله‌ای می‌تواند چالش‌های بیشتری را از جانب دمشق به وجود آورد، گردش بی‌پایانی از انگیزش‌ها و واکنش‌ها را به وجود آورد. تجربه اسرائیل در اینجا سازنده است. در چهار مورد در سال جالی، نیروهای اسرائیلی حمله هوایی پیش‌دستانه محدود را انجام دادند تا مانع انتقال سیستم‌های تسلیحاتی «قدرتمند»‌ به حزب‌الله شوند و هر چند که دمشق مقابله به مثل نکرد، اما این حملات باعث شد به انجام هیچ کدام از این دو مورد نیاندیشد.

آمریکا در حال حاضر چهار ناو هواپیما‌بر در سواحل سوریه مستقر دارد و یک یا دو زیردریایی؛ این شناورها به همراه هم می‌توانند ۱۵۰ تا ۴۰۰ موشک کروز تامهاواک را پرتاب کنند. این انبار مهمات نسبتاً محدود می‌تواند تأثیر گذاری عملیاتی محدودی داشته باشد. چرا که برخی از اهداف نیازمند چندین حمله هستند و موشک‌های تامهاواک چندان در برابر استحکامات زیر زمینی یا منقول کارایی ندارند. بسیاری از اهداف مهم را نمی‌توان از طریق حملات موشکی کروز از بین برد.

به همین دلیل، اگر در نهایت دستور حمله‌ای صادر شد، باید با بمباران‌های هوایی با استفاده از هواپیما‌های باسرنشین انجام شود که می‌توانند اهدافی را منهدم کنند که موشک‌های تامهاواک نمی‌توانند و خلبان‌های آنها می‌توانند اطلاعات مربوط به اهداف را همزمان مخابره کرده و احتمال آسیب خوردن به غیرنظامیان را کاهش دهند. این انجام یک حمله هزینه‌بردارتر را ضروری می‌سازد چرا که باید پدافند هوایی سوریه پیش از انجام حملات هوایی با استفاده از هواپیما‌های باسرنشین، منهدم شود.

منحط کردن و بازدارندگی

در طراحی نقشه حمله که بتوان دستور آن را در صورت ناکامی دیپلماتیک صادر کرد، چند ملاحظه وجود دارد. این ملاحظات همچنین باید کاملاً عمومی شوند تا از این طریق تلاش‌های خلع سلاح تسلیحات شیمیایی تقویت گردد.

اول اینکه آمریکا باید برای حملات مکرر آماده باشد. محدودیت‌های تحمیلی که حملات مکرر را مانع می‌شوند ارزش بازدارندگی تهدیدات آمریکا را از بین می‌برند و چشم انداز برای دیپلماسی را تضعیف می‌کنند.

دوم اینکه حمله آمریکا باید افراد و ادواتی را هدف قرار دهد که برای نجات حکومت اسد و توان آن برای ادامه جنگ حیاتی هستند و به این راحتی جایگزینی برای آنها یافت نمی‌شود. این به حکومت اسد نشان می‌دهد که سرکشی او هزینه بسیاری را به دنبال دارد که می‌تواند استمرار حیات آن را در معرض خطر قرار دهد.

الگوی مناسب برای چنین حمله‌ای عملیات روباه صحرا است؛ اقدام نظامی که در دسامبر سال ۱۹۹۸ انجام شده و گارد ویژه ریاست جمهوری و زیرساخت‌های تولید موشک عراق را هدف قرار داد. با توجه به عنصر غافلگیری، آن عملیات چهار روزه منجر به کشته شدن صدها تن از پرسنل گارد ویژه ریاست جمهوری شد و بخش قابل توجهی از توانمندیتولید موشک صدا را نابود کرد که این اعتماد به نفس رژیم صدام را به شدت کاهش داد.

هدف‌یابی گزینشی

طراحان آمریکایی باید اهدافی را انتخاب کنند که انهدام آنها تأثیر روانی جدی بر حکومت اسد دارد و برآورد هزینه منفعت آن را به شدت تغییر می‌دهد. این به معنای آن است که وفادارترین و کارآمد‌ترین واحد‌های حکومت باید مورد هدف قرار گیرد، گارد ریاست جمهوری و لشگر زرهی چهارم، که معمولاً عملیات‌های گسترده را علیه مخالفین انجام می‌دهد. به طور خاص نیروهای آمریکایی باید مراکز فرماندهی، پست‌های فرماندهی، سربازخانه‌ها و تأسیسات پشتیبانی مربوط به این واحد‌ها به علاوه آرایش‌های میدانی آنها را در صورت امکان هدف قرار دهد.

مهمترین هدف این است که تلفات پرسنلی جدی وارد شود، چرا که سربازان وفادارد، متعهد و باتجربه در مقایسه با ادوات نظامی به دشواری قابل جایگزینی هستند. (چرا که فقط نزدیک به یک سوم از ارتش آن به طور فعال در جنگ حاضرند و حکومت دسترسی فراوانی به ادوات نظامی دارد و روسیه هم قول داده است که هر گونه ادواتی که تخریب شد را جایگزین کند.) بسیاری از اعضای گارد ریاست جمهوری و لشگر زرهی جهارم به لحاظ خونی و نسبی با رهبران حکومت نسبت دارند، بنابراین هدف قرار دادن این واحد‌ها این پیام را می‌رساند که استفاده از تسلیحات شیمیایی یا مخالفت با تلاش‌های خلع سلاح، به منزله تهدید کردن حامیان مهم اسد است. تا زمانی که حملات آمریکا رهبران ارشد را در دمشق هدف قرار ندهد، بعید است کسی چنین حملاتی را حملاتی جدی تصویر کند، که می‌تواند سوریه را به واکنشی افراطی واداشته یا حزب‌الله و ایران را به انجام اقدامی همه جانبه علیه آمریکا وادارد تا متحد درگیر جنگ خود را نجات دهند. آمریکا همچنین باید بالگرد‌ها و هواپیماهایی را هدف قرار دهد که این واحد‌ها را در میدان مبارزه پشتیبانی می‌کنند و نیز باید ذخایر موشکی دور برد حکومت را هدف قرار دهد.

فعالیت‌های آمادی

منهدم کردن اهداف با ارزش در چنین شرایطی می‌تواند دشوار باشد. واشنگتن با مخابره کردن قصد و عزم خود برای انجام حمله به حکومت این فرصت را می‌دهد تا مراکز فرماندهی خود را تخلیه کند و نیروهای خود را متفرق کرده و مخفی سازد. یکی از شیوه‌ها برای مقابله با این تاکتیک‌ها تشویق کردن مخالفین به انجام حملات گسترده در هنگامه حمله آمریکا است در صورتی که چنین تصمیمی اتخاذ شد. این می‌تواند حکومت را وادار به آن کند تا نیروهای خود را برای رویارویی با تهاجم متمرکز کند و از این طریق اهداف مناسبی برای موشک‌ها و نیروی هوایی آمریکا به وجود آورد. چنین هماهنگی همچنین می‌تواند بستر مناسب برای آموزش و تجهیز نیروهای میانه‌روی شورشی را فراهم آورد.

علاوه بر این اقدام نظامی کارآمدتر می‌بود اگر با تلاشی دیپلماتیک همراه می‌شد که حامیان خارجی حکومت را از اسد دور می‌کرد. در اینجا نیروهای عملیات‌های مشترک ناتو سابقه خوبی را از خود برجای گذاشته‌اند: رئیس جمهور یوگوسلاوی سلوبان میلوشویچ در نهایت آتش‌بس را پذیرفت به این دلیل که حمایت حامیان روس خود را از دست داد. بر این اساس واشنگتن باید به دنبال آن باشد تا با استفاده از فرایند دیپلماتیک میان مسکو و دمشق فاصله بیاندازد اگر دمشق نپذیرفت تا تسلیحات شیمیایی خود را نابود کند. در پایان ماجرا، ترس از دست دادن مهمترین متحدین خود می‌تواند تأثیر جدی بر محاسبات هزینه فرصت اسد داشته باشد.

با ورود واشنگتن به فاز جدیدی از بحران با دمشق تهدید یا استفاده از نیروی نظامی همچنان حیاتی است تا دیپلماسی خلع سلاح شیمیایی کارآمد باشد و برای دست یافتن به موفقیت در مورد سوریه باید این امر همچنان پابرجا باشد. ناکامی در این امر می‌تواند چشم انداز دیپلماسی را با مخاطره مواجه کرده و شانس تبدیل شدن یک حمله محدود به منازعه‌ای طولانی مدت و مخرب را که واشنگتن از آن گریزان است را افزایش می‌دهد. به هر طریق هیچ خروج ساده‌ای برای آمریکا وجود ندارد تا از این مشکل در سوریه عبور کند.
Share/Save/Bookmark