دستگیری قصاب عرسال توسط ارتش لبنان+تصویر

آزادسازی سه روستا در جنوب استان حلب سوریه+نقشه

سامانتا پاور: عربستان علاوه بر کشتار یمنی‌ها به آنها گرسنگی هم می‌دهد

آمادگی نجف اشرف برای احیای مراسم سالگرد رحلت پیامبر اکرم (ص)

پیام تسلیت عضو جنبش جهاد اسلامی فلسطین به ملت ایران

راز زشت رقه، ائتلاف آمریکایی چگونه با داعش همکاری کرد؟

عربستان و طبل تو خالی جنگ با ایران

عکس/ نصب پرچم‌ عزای پیامبر(ص) در حرم علوی

جمع‌آوری کمک برای زلزله‌‌زدگان در هامبورگ

روسیه: آلبوکمال در حال پاکسازی است

هشدار مجدد سازمان ملل متحد درباره‌ قحطی در یمن

انگلیس خواستار بازگشت سعد الحریری به لبنان شد

نقش داماد ترامپ در بحران‌ های خاورمیانه

نظر جالب یکی از مسئولان لبنانی درباره سخنان نصرالله

«صهیونیسم» سلاح کشتار جمعی است

۶ هزار زائر اربعینی همچنان پشت مرز ایران مانده‌اند+ تصاویر

ناکامی در لبنان؛ شکست های سعودی بدون توقف

برجام موشکی، سناریوی جدید ماجراجویان

ارتش صهیونیستی نیروهای خود را در مرز غزه تقویت کرد

تظاهرات در صنعاء در محکومیت محاصره یمن توسط ائتلاف سعودی

شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۳:۲۵
کد مطلب: ۷۸۰۱۲
داخلی آرشيو خبر صفحه اخبار سایر رسانه‌ها
اهرم فشار آمریکا برای گشودن پرونده برجام‌های دیگر؟
اهرم فشار آمریکا برای گشودن پرونده برجام‌های دیگر؟
محاسبه طرف آمریکایی بر اساس الگوی ادراک‌شده از «برجام» این است که ابزار تحریم، هر گاه با کنشگرانی آماده پذیرش فشارها همراه شود می‌تواند ایران را به عقب‌نشینی از سیاست‌ها و اصولش وادار کند.
به گزارش جبهه جهانی مستضعفین به نقل از خبرگزاری فارس، دستگاه حاکمیتی آمریکا بعد از اتمام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران و انتخاب مجدد حسن روحانی پیگیری سیاست موقتاً تعلیق‌شده فشار بر ایران را آغاز کرده است.

کمیته روابط خارجی سنا روز پنجشنبه طرحی جامع برای تحریم ایران به تصویب رساند که خواستار اعمال محدودیت‌های گسترده‌ علیه تهران به بهانه‌هایی مانند تروریسم، حقوق بشر و انتقال تسلیحاتی است.

رأی‌‌گیری درباره این طرح قرار بود دو ماه پیش انجام شود اما «باب کورکر»، رئیس کمیته روابط خارجی فروردین‌ماه اعلام کرد به دلیل نگرانی اتحادیه اروپا از اثرگذاری این تحریم‌ها بر نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری ایران رأی‌گیری درباره آن را متوقف کرده است.

به رغم ادعاهای مطرح شده در مورد نگرانی اروپایی‌ها، پیش از این در خود آمریکا نیز نسبت به تأثیر تحریم‌ها در مناسبات داخلی ایران هشدار داده شده بود.

بسیاری از افراد و نهادهای تصمیم‌گیر در داخل آمریکا چه در ماه‌های اخیر و چه قبل‌تر از آن، ضمن حمایت از تداوم سیاست تحریم ایران خواستار آن شده‌‌اند که اعمال فشارها به گونه‌ای باشد که شانس حیات گروه‌های اصطلاحاً «میانه‌رو» در ایران را تضعیف نکند.

به عنوان مثال، سناتور «کریس مورفی» چند ماه پیش در مصاحبه‌ای با شبکه خبری «ام‌اس‌ان‌بی‌سی» هشدار داد که اعمال هر گونه تحریم علیه ایران نباید به نحوی باشد که به تضعیف جناح «حسن روحانی» منجر شود.

«کنت کزمن» مشاور سرویس تحقیقاتی کنگره آمریکا هم در نشستی در مجلس نمایندگان‌ آمریکا در فروردین‌ماه در خصوص اینکه اقدامات آمریکایی‌ها چه تاثیری بر انتخابات ریاست جمهوری ایران می‌گذارد گفت: «اگر آمریکا تحریم‌های جدیدی علیه ایران وضع کند می‌تواند جایگاه میانه‌روها و اردوگاه روحانی را تضعیف کند زیرا بهانه‌ای برای افزایش انتقادات 'تندروها' از روحانی خواهد شد، چرا که همین الان هم آنها می‌گویند او نتوانست به همه وعده‌های خود برای برداشته شدن همه تحریم‌ها عمل کند».

اما اگر نخبگان سیاسی آمریکا تا این اندازه نگران از دست رفتن جایگاه یک طیف خاص به دلیل آثار منفی اعمال تحریم‌ها هستند، حمایت همزمان آنها از همین تحریم‌ها چه معنایی دارد؟

پاسخ این سوال را بایستی در نگاه خاصی یافت که در آمریکا نسبت به ابزار تحریم از یک سو و میزان آمادگی کنشگران مختلف سیاسی برای پذیرش فشارها از دیگر سو وجود دارد.

از اظهارات مقام‌های آمریکا این طور برمی‌آید که محاسبه طرف آمریکایی بر اساس الگوی ادراک‌شده از «برجام» این است که ابزار تحریم، هر گاه با کنشگرانی آماده پذیرش فشارها همراه شود می‌تواند ایران را به عقب‌نشینی از سیاست‌ها و اصولش وادار کند.

شاهد این استدلال آنکه، مقام‌های آمریکایی پس از حصول برجام به کرات مدعی شده‌اند که فشار تحریم‌ها عاملی بود که ایران را به تغییر رفتار در موضوع برنامه هسته‌ای وادار کرد و پای میز مذاکره آورد.

از طرف دیگر، تصمیم‌گیران در واشنگتن به خوبی می‌دانند که تحریم‌ها بدون وجود سیاستمدارانی که آمادگی اذعان به فشار و چرخش به سمت مسیرهای مطلوب آمریکا را داشته باشند، موفق نخواهند شد. به بیان مقام‌های آمریکا تحریم‌ها هدف نیستند، بلکه وسیله‌ای در خدمت وادار کردن کشورها به اعمال سیاست‌های همراستا با منافع واشنگتن هستند.

با این نگاه، سیاست دو وجهی واشنگتن برای حفظ سایه تحریم از یک طرف و تلاش برای تقویت موقت و مقطعی برخی جریان‌های سیاسی از طریق دادن امتیازهای آنی و نمایشی به آنها از طرف دیگر، نه تنها طبیعی است که ضروری به نظر می‌رسد.

توجه به این نکته نیز مهم است که دولت آمریکا با توجه به نگرانی‌هایی که از افزایش نفوذ منطقه‌ای و توان موشکی ایران دارد تا چه اندازه پیگیری این سیاست برای گشودن پرونده برجام‌های دیگر را محوری می‌داند.
Share/Save/Bookmark